Conjugaison:italien/esilarare

esilarare, verbe régulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.



Modes impersonnels

 Mode  Présent Passé
Infinitif  esilarare \Prononciation ?\  avere  esilarato  \a.ˈve.re\
Gérondif  esilarando \Prononciation ?\  avendo    esilarato  \a.ˈven.do\
Participe  esilarante \Prononciation ?\    esilarato  \Prononciation ?\ 

Indicatif

Présent
(io)   esilaro \Prononciation ?\
(tu)   esilari \Prononciation ?\
(lui / lei)   esilara \Prononciation ?\
(noi)   esilariamo \Prononciation ?\
(voi)   esilarate \Prononciation ?\
(loro)   esilarano \Prononciation ?\
Passé composé
(io)  ho esilarato \o\
(tu)  hai esilarato \ˈai\
(lui / lei)  ha esilarato \a\
(noi)  abbiamo esilarato \ab.bj.ˈa.mo\
(voi)  avete esilarato \a.ˈve.te\
(loro)  hanno esilarato \ˈan.no\
Imparfait
(io)   esilaravo \Prononciation ?\
(tu)   esilaravi \Prononciation ?\
(lui / lei)   esilarava \Prononciation ?\
(noi)   esilaravamo \Prononciation ?\
(voi)   esilaravate \Prononciation ?\
(loro)   esilaravano \Prononciation ?\
Plus-que-parfait
(io)  avevo esilarato \a.ˈve.vo\
(tu)  avevi esilarato \a.ˈve.vi\
(lui / lei)  aveva esilarato \a.ˈve.va\
(noi)  avevamo esilarato \a.ve.ˈva.mo\
(voi)  avevate esilarato \a.ve.ˈva.te\
(loro)  avevano esilarato \a.ˈve.va.no\
Passé simple
(io)   esilarai \Prononciation ?\
(tu)   esilarasti \Prononciation ?\
(lui / lei)   esilarò \Prononciation ?\
(noi)   esilarammo \Prononciation ?\
(voi)   esilaraste \Prononciation ?\
(loro)   esilararono \Prononciation ?\
Passé antérieur
(io)  ebbi esilarato \ˈeb.bi\
(tu)  avesti esilarato \a.ˈves.ti\
(lui / lei)  ebbe esilarato \ˈeb.be\
(noi)  avemmo esilarato \a.ˈvem.mo\
(voi)  aveste esilarato \a.ˈves.te\
(loro)  ebbero esilarato \ˈeb.be.ro\
Futur simple
(io)   esilarerò \Prononciation ?\
(tu)   esilarerai \Prononciation ?\
(lui / lei)   esilarerà \Prononciation ?\
(noi)   esilareremo \Prononciation ?\
(voi)   esilarerete \Prononciation ?\
(loro)   esilareranno \Prononciation ?\
Futur antérieur
(io)  avrò esilarato \a.ˈvro\
(tu)  avrai esilarato \a.ˈvrai\
(lui / lei)  avrà esilarato \a.ˈvra\
(noi)  avremo esilarato \a.ˈvre.mo\
(voi)  avrete esilarato \a.ˈvre.te\
(loro)  avranno esilarato \a.ˈvran.no\

Conditionnel

Présent
(io)   esilarerei \Prononciation ?\
(tu)   esilareresti \Prononciation ?\
(lui / lei)   esilarerebbe \Prononciation ?\
(noi)   esilareremmo \Prononciation ?\
(voi)   esilarereste \Prononciation ?\
(loro)   esilarerebbero \Prononciation ?\
Passé
(io)  avrei esilarato \a.ˈvre.i\
(tu)  avresti esilarato \a.ˈvres.ti\
(lui / lei)  avrebbe esilarato \aˈ.vreb.be\
(noi)  avremmo esilarato \a.ˈvrem.mo\
(voi)  avreste esilarato \a.ˈvres.te\
(loro)  avrebbero esilarato \a.ˈvreb.be.ro\

Subjonctif

Présent
che (io)   esilari \Prononciation ?\
che (tu)   esilari \Prononciation ?\
che (lui / lei)   esilari \Prononciation ?\
che (noi)   esilariamo \Prononciation ?\
che (voi)   esilariate \Prononciation ?\
che (loro)   esilarino \Prononciation ?\
Passé composé
che (io)  abbia esilarato \ab.ˈbja\
che (tu)  abbia esilarato \ab.ˈbja\
che (lui / lei)  abbia esilarato \ab.ˈbja\
che (noi)  abbiamo esilarato \ab.bj.ˈa.mo\
che (voi)  abbiate esilarato \ab.bjˈa.te\
che (loro)  abbiano esilarato \ab.ˈbj.a.no\
Imparfait
che (io)   esilarassi \Prononciation ?\
che (tu)   esilarassi \Prononciation ?\
che (lui / lei)   esilarasse \Prononciation ?\
che (noi)   esilarassimo \Prononciation ?\
che (voi)   esilaraste \Prononciation ?\
che (loro)   esilarassero \Prononciation ?\
Plus-que-parfait
che (io)  avessi esilarato \a.ˈves.si\
che (tu)  avessi esilarato \a.ˈves.si\
che (lui / lei)  avesse esilarato \a.ˈves.sa\
che (noi)  avessimo esilarato \a.ves.ˈsi.mo\
che (voi)  aveste esilarato \a.ˈves.te\
che (loro)  avessero esilarato \a.ˈves.se.ro\

Impératif

Présent affirmatif
(tu)  esilara /–/
(Lei)   esilari /–/
(noi)  esilariamo /–/
(voi)  esilarate /–/
(Loro)  esilarino /–/
Présent négatif
(tu) non   esilarare /–/
(Lei) non  esilari /–/
(noi) non  esilariamo /–/
(voi) non  esilarate /–/
(Loro) non  esilarino /–/