Conjugaison:italien/espurgare
espurgare, verbe irrégulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | espurgare | \e.spur.ˈɡa.re\ | avere | espurgato | \a.ˈve.re e.spur.ˈɡa.to\ |
| Gérondif | espurgando | \e.spur.ˈɡan.do\ | avendo | espurgato | \a.ˈven.do e.spur.ˈɡa.to\ |
| Participe | espurgante | \e.spur.ˈɡan.te\ | espurgato | \e.spur.ˈɡa.to\ | |
Indicatif
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||