Conjugaison:italien/flirtare
flirtare, verbe régulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | flirtare | \flør.ˈta.re\ | avere | flirtato | \a.ˈve.re flør.ˈta.to\ |
| Gérondif | flirtando | \flør.ˈtan.do\ | avendo | flirtato | \a.ˈven.do flør.ˈta.to\ |
| Participe | flirtante | \flør.ˈtan.te\ | flirtato | \flør.ˈta.to\ | |
Indicatif
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||