Conjugaison:italien/incaprettare
incaprettare, verbe régulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | incaprettare | \iŋ.ka.pret.ˈta.re\ | avere | incaprettato | \a.ˈve.re iŋ.ka.pret.ˈta.to\ |
| Gérondif | incaprettando | \iŋ.ka.pret.ˈtan.do\ | avendo | incaprettato | \a.ˈven.do iŋ.ka.pret.ˈta.to\ |
| Participe | incaprettante | \iŋ.ka.pret.ˈtan.te\ | incaprettato | \iŋ.ka.pret.ˈta.to\ | |
Indicatif
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||