Conjugaison:italien/indisporre
indisporre, verbe irrégulier du deuxième groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere .
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | indisporre | \in.di.ˈspor.re\ | avere | indisposto | \a.ˈve.re in.di.ˈspo.sto\ |
| Gérondif | indisponendo | \in.di.ˈspo.ˈnen.do\ | avendo | indisposto | \a.ˈven.do in.di.ˈspo.sto\ |
| Participe | indisponente | \in.di.ˈspo.ˈnen.te\ | indisposto | \in.di.ˈspo.sto\ | |
Indicatif
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||