Conjugaison:italien/infangare
infangare, verbe irrégulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | infangare | \iŋ.fan.ˈɡa.re\ | avere | infangato | \a.ˈve.re iŋ.fan.ˈɡa.to\ |
| Gérondif | infangando | \iŋ.fan.ˈɡan.do\ | avendo | infangato | \a.ˈven.do iŋ.fan.ˈɡa.to\ |
| Participe | infangante | \iŋ.fan.ˈɡan.te\ | infangato | \iŋ.fan.ˈɡa.to\ | |
Indicatif
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||