Conjugaison:italien/infarinare

Modes impersonnelsIndicatifSubjonctifConditionnelImpératif

infarinare, verbe régulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.



Modes impersonnels

Indicatif

Présent
(io)   infarino \in.fa.ˈri.no\
(tu)   infarini \in.fa.ˈri.ni\
(lui / lei)   infarina \in.fa.ˈri.na\
(noi)   infariniamo \in.fa.ri.ˈnja.mo\
(voi)   infarinate \in.fa.ri.ˈna.te\
(loro)   infarinano \in.fa.ˈri.na.no\
Passé composé
(io)  ho infarinato \o in.fa.ri.ˈna.to\
(tu)  hai infarinato \ˈai in.fa.ri.ˈna.to\
(lui / lei)  ha infarinato \a in.fa.ri.ˈna.to\
(noi)  abbiamo infarinato \ab.bj.ˈa.mo in.fa.ri.ˈna.to\
(voi)  avete infarinato \a.ˈve.te in.fa.ri.ˈna.to\
(loro)  hanno infarinato \ˈan.no in.fa.ri.ˈna.to\
Imparfait
(io)   infarinavo \in.fa.ri.ˈna.vo\
(tu)   infarinavi \in.fa.ri.ˈna.vi\
(lui / lei)   infarinava \in.fa.ri.ˈna.va\
(noi)   infarinavamo \in.fa.ri.na.ˈva.mo\
(voi)   infarinavate \in.fa.ri.na.ˈva.te\
(loro)   infarinavano \in.fa.ri.ˈna.va.no\
Plus-que-parfait
(io)  avevo infarinato \a.ˈve.voin.fa.ri.ˈna.to\
(tu)  avevi infarinato \a.ˈve.vi in.fa.ri.ˈna.to\
(lui / lei)  aveva infarinato \a.ˈve.va in.fa.ri.ˈna.to\
(noi)  avevamo infarinato \a.ve.ˈva.mo in.fa.ri.ˈna.to\
(voi)  avevate infarinato \a.ve.ˈva.te in.fa.ri.ˈna.to\
(loro)  avevano infarinato \a.ˈve.va.no in.fa.ri.ˈna.to\
Passé simple
(io)   infarinai \in.fa.ri.ˈna.i\
(tu)   infarinasti \in.fa.ri.ˈna.sti\
(lui / lei)   infarinò \in.fa.ri.ˈno\
(noi)   infarinammo \in.fa.ri.ˈnam.mo\
(voi)   infarinaste \in.fa.ri.ˈna.ste\
(loro)   infarinarono \in.fa.ri.ˈna.ro.no\
Passé antérieur
(io)  ebbi infarinato \ˈeb.bi in.fa.ri.ˈna.to\
(tu)  avesti infarinato \a.ˈves.ti in.fa.ri.ˈna.to\
(lui / lei)  ebbe infarinato \ˈeb.be in.fa.ri.ˈna.to\
(noi)  avemmo infarinato \a.ˈvem.mo in.fa.ri.ˈna.to\
(voi)  aveste infarinato \a.ˈves.te in.fa.ri.ˈna.to\
(loro)  ebbero infarinato \ˈeb.be.ro in.fa.ri.ˈna.to\
Futur simple
(io)   infarinerò \in.fa.ri.ne.ˈro\
(tu)   infarinerai \in.fa.ri.ne.ˈra.i\
(lui / lei)   infarinerà \in.fa.ri.ne.ˈra\
(noi)   infarineremo \in.fa.ri.ne.ˈre.mo\
(voi)   infarinerete \in.fa.ri.ne.ˈre.te\
(loro)   infarineranno \in.fa.ri.ne.ˈran.no\
Futur antérieur
(io)  avrò infarinato \a.ˈvro in.fa.ri.ˈna.to\
(tu)  avrai infarinato \a.ˈvrai in.fa.ri.ˈna.to\
(lui / lei)  avrà infarinato \a.ˈvra in.fa.ri.ˈna.to\
(noi)  avremo infarinato \a.ˈvre.mo in.fa.ri.ˈna.to\
(voi)  avrete infarinato \a.ˈvre.te in.fa.ri.ˈna.to\
(loro)  avranno infarinato \a.ˈvran.no in.fa.ri.ˈna.to\

Conditionnel

Présent
(io)   infarinerei \in.fa.ri.ne.ˈre.i\
(tu)   infarineresti \in.fa.ri.ne.ˈre.sti\
(lui / lei)   infarinerebbe \in.fa.ri.ne.ˈreb.be\
(noi)   infarineremmo \in.fa.ri.ne.ˈrem.mo\
(voi)   infarinereste \in.fa.ri.ne.ˈre.ste\
(loro)   infarinerebbero \in.fa.ri.ne.ˈreb.be.ro\
Passé
(io)  avrei infarinato \a.ˈvre.i in.fa.ri.ˈna.to\
(tu)  avresti infarinato \a.ˈvres.ti in.fa.ri.ˈna.to\
(lui / lei)  avrebbe infarinato \aˈ.vreb.be in.fa.ri.ˈna.to\
(noi)  avremmo infarinato \a.ˈvrem.mo in.fa.ri.ˈna.to\
(voi)  avreste infarinato \a.ˈvres.te in.fa.ri.ˈna.to\
(loro)  avrebbero infarinato \a.ˈvreb.be.ro in.fa.ri.ˈna.to\

Subjonctif

Présent
che (io)   infarini \in.fa.ˈri.ni\
che (tu)   infarini \in.fa.ˈri.ni\
che (lui / lei)   infarini \in.fa.ˈri.ni\
che (noi)   infariniamo \in.fa.ri.ˈnja.mo\
che (voi)   infariniate \in.fa.ri.ˈnja.te\
che (loro)   infarinino \in.fa.ˈri.ni.no\
Passé composé
che (io)  abbia infarinato \ab.ˈbja in.fa.ri.ˈna.to\
che (tu)  abbia infarinato \ab.ˈbja in.fa.ri.ˈna.to\
che (lui / lei)  abbia infarinato \ab.ˈbja in.fa.ri.ˈna.to\
che (noi)  abbiamo infarinato \ab.bj.ˈa.mo in.fa.ri.ˈna.to\
che (voi)  abbiate infarinato \ab.bjˈa.te in.fa.ri.ˈna.to\
che (loro)  abbiano infarinato \ab.ˈbj.a.no in.fa.ri.ˈna.to\
Imparfait
che (io)   infarinassi \in.fa.ri.ˈnas.si\
che (tu)   infarinassi \in.fa.ri.ˈnas.si\
che (lui / lei)   infarinasse \in.fa.ri.ˈnas.se\
che (noi)   infarinassimo \in.fa.ri.nas.ˈsi.mo\
che (voi)   infarinaste \in.fa.ri.ˈna.ste\
che (loro)   infarinassero \in.fa.ri.ˈnas.se.ro\
Plus-que-parfait
che (io)  avessi infarinato \a.ˈves.si in.fa.ri.ˈna.to\
che (tu)  avessi infarinato \a.ˈves.si in.fa.ri.ˈna.to\
che (lui / lei)  avesse infarinato \a.ˈves.sa in.fa.ri.ˈna.to\
che (noi)  avessimo infarinato \a.ves.ˈsi.mo in.fa.ri.ˈna.to\
che (voi)  aveste infarinato \a.ˈves.te in.fa.ri.ˈna.to\
che (loro)  avessero infarinato \a.ˈves.se.ro in.fa.ri.ˈna.to\

Impératif

Modes impersonnelsIndicatifSubjonctifConditionnelImpératif

infarinarsi, verbe pronominal régulier du premier groupe.



Modes impersonnels

 Mode  Présent Passé
Infinitif  infarinarsi \in.fa.ri.ˈnar.si\  essersi   infarinato  \ˈɛs.ser.si in.fa.ri.ˈna.to\
Gérondif  infarinandosi \in.fa.ri.ˈnan.do.si\  essendosi   infarinato  \ɛs.ˈsen.do.si in.fa.ri.ˈna.to\
Participe  infarinantesi \in.fa.ri.ˈnan.te.si\    infarinatosi  \in.fa.ri.ˈna.to.si\ 

Indicatif

Présent
(io) mi   infarino \mi in.fa.ˈri.no\
(tu) ti   infarini \ti in.fa.ˈri.ni\
(lui / lei) si   infarina \si in.fa.ˈri.na\
(noi) ci   infariniamo \tʃi in.fa.ri.ˈnja.mo\
(voi) vi   infarinate \vi in.fa.ri.ˈna.te\
(loro) si   infarinano \si in.fa.ˈri.na.no\
Passé composé
(io) mi  sono infarinato \miˈso.no in.fa.ri.ˈna.to\
(tu) ti  sei infarinato \tiˈse.i in.fa.ri.ˈna.to\
(lui / lei) si  è infarinato \sie in.fa.ri.ˈna.to\
(noi) ci  siamo infarinati \tʃiˈsja.mo in.fa.ri.ˈna.ti\
(voi) vi  siete infarinati \viˈsje.te in.fa.ri.ˈna.ti\
(loro) essi  sono infarinati \ˈes.siˈso.no in.fa.ri.ˈna.ti\
Imparfait
(io) mi   infarinavo \mi in.fa.ri.ˈna.vo\
(tu) ti   infarinavi \ti in.fa.ri.ˈna.vi\
(lui / lei) si   infarinava \si in.fa.ri.ˈna.va\
(noi) ci   infarinavamo \tʃi in.fa.ri.na.ˈva.mo\
(voi) vi   infarinavate \vi in.fa.ri.na.ˈva.te\
(loro) si   infarinavano \si in.fa.ri.ˈna.va.no\
Plus-que-parfait
(io) mi  ero infarinato \miˈe.roin.fa.ri.ˈna.to\
(tu) ti  eri infarinato \tiˈe.ri in.fa.ri.ˈna.to\
(lui / lei) si  era infarinato \siˈe.ra in.fa.ri.ˈna.to\
(noi) ci  eravamo infarinati \tʃie.ra.ˈva.mo in.fa.ri.ˈna.ti\
(voi) vi  eravate infarinati \vie.ra.ˈva.te in.fa.ri.ˈna.ti\
(loro) essi  erano infarinati \ˈes.siˈe.ra.no in.fa.ri.ˈna.ti\
Passé simple
(io) mi   infarinai \mi in.fa.ri.ˈna.i\
(tu) ti   infarinasti \ti in.fa.ri.ˈnas.ti\
(lui / lei) si   infarinò \si in.fa.ri.ˈno\
(noi) ci   infarinammo \tʃi in.fa.ri.ˈnam.mo\
(voi) vi   infarinaste \vi in.fa.ri.ˈnas.te\
(loro) si   infarinarono \si in.fa.ri.ˈna.ro.no\
Passé antérieur
(io) mi  fui infarinato \miˈfu.i in.fa.ri.ˈna.to\
(tu) ti  fosti infarinato \tiˈfos.ti in.fa.ri.ˈna.to\
(lui / lei) si  fu infarinato \siˈfu in.fa.ri.ˈna.to\
(noi) ci  fummo infarinati \tʃiˈfum.mo in.fa.ri.ˈna.ti\
(voi) vi  foste infarinati \viˈfos.te in.fa.ri.ˈna.ti\
(loro) essi  furono infarinati \ˈes.siˈfu.ro.no in.fa.ri.ˈna.ti\
Futur simple
(io) mi   infarinerò \mi in.fa.ri.ne.ˈro\
(tu) ti   infarinerai \ti in.fa.ri.ne.ˈra.i\
(lui / lei) si   infarinerà \si in.fa.ri.ne.ˈra\
(noi) ci   infarineremo \tʃi in.fa.ri.ne.ˈre.mo\
(voi) vi   infarinerete \vi in.fa.ri.ne.ˈre.te\
(loro) si   infarineranno \si in.fa.ri.ne.ˈran.no\
Futur antérieur
(io) mi  sarò infarinato \misa.ˈro in.fa.ri.ˈna.to\
(tu) ti  sarai infarinato \tisa.ˈrai in.fa.ri.ˈna.to\
(lui / lei) si  sarà infarinato \sisa.ˈra in.fa.ri.ˈna.to\
(noi) ci  saremo infarinati \tʃisa.ˈre.mo in.fa.ri.ˈna.ti\
(voi) vi  sarete infarinati \visa.ˈre.te in.fa.ri.ˈna.ti\
(loro) essi  saranno infarinati \ˈes.sisa.ˈran.no in.fa.ri.ˈna.ti\

Conditionnel

Présent
(io) mi   infarinerei \mi in.fa.ri.ne.ˈre.i\
(tu) ti   infarineresti \ti in.fa.ri.ne.ˈres.ti\
(lui / lei) si   infarinerebbe \si in.fa.ri.ne.ˈreb.be\
(noi) ci   infarineremmo \tʃi in.fa.ri.ne.ˈrem.mo\
(voi) vi   infarinereste \vi in.fa.ri.ne.ˈres.te\
(loro) si   infarinerebbero \si in.fa.ri.ne.ˈreb.be.ro\
Passé
(io) mi  sarei infarinato \misa.ˈre.i in.fa.ri.ˈna.to\
(tu) ti  saresti infarinato \tisa.ˈres.ti in.fa.ri.ˈna.to\
(lui / lei) si  sarebbe infarinato \sisa.ˈreb.be in.fa.ri.ˈna.to\
(noi) ci  saremmo infarinati \tʃisa.ˈrem.mo in.fa.ri.ˈna.ti\
(voi) vi  sareste infarinati \visa.ˈres.te in.fa.ri.ˈna.ti\
(loro) essi  sarebbero infarinati \ˈes.sisa.ˈreb.be.ro in.fa.ri.ˈna.ti\

Subjonctif

Présent
che (io) mi   infarini \mi in.fa.ˈri.ni\
che (tu) ti   infarini \ti in.fa.ˈri.ni\
che (lui / lei) si   infarini \si in.fa.ˈri.ni\
che (noi) ci   infariniamo \tʃi in.fa.ri.ˈnja.mo\
che (voi) vi   infariniate \vi in.fa.ri.ˈnja.te\
che (loro) si   infarinino \si in.fa.ˈri.ni.no\
Passé composé
che (io) mi  sia infarinato \miˈsi.a in.fa.ri.ˈna.to\
che (tu) ti  sia infarinato \tiˈsi.a in.fa.ri.ˈna.to\
che (lui / lei) si  sia infarinato \siˈsi.a in.fa.ri.ˈna.to\
che (noi) ci  siamo infarinati \tʃiˈsja.mo in.fa.ri.ˈna.ti\
che (voi) vi  siate infarinati \viˈsja.te in.fa.ri.ˈna.ti\
che (loro) essi  siano infarinati \ˈes.siˈsi.a.no in.fa.ri.ˈna.ti\
Imparfait
che (io) mi   infarinassi \mi in.fa.ri.ˈnas.si\
che (tu) ti   infarinassi \ti in.fa.ri.ˈnas.si\
che (lui / lei) si   infarinasse \si in.fa.ri.ˈnas.se\
che (noi) ci   infarinassimo \tʃi in.fa.ri.nas.ˈsi.mo\
che (voi) vi   infarinaste \vi in.fa.ri.ˈnas.te\
che (loro) si   infarinassero \si in.fa.ri.ˈnas.se.ro\
Plus-que-parfait
che (io) mi  fossi infarinato \miˈfos.si in.fa.ri.ˈna.to\
che (tu) ti  fossi infarinato \tiˈfos.si in.fa.ri.ˈna.to\
che (lui / lei) si  fosse infarinato \siˈfos.se in.fa.ri.ˈna.to\
che (noi) ci  fossimo infarinati \tʃiˈfos.si.mo in.fa.ri.ˈna.ti\
che (voi) vi  foste infarinati \viˈfos.te in.fa.ri.ˈna.ti\
che (loro) essi  fossero infarinati \ˈes.siˈfos.se.ro in.fa.ri.ˈna.ti\

Impératif

Présent affirmatif
(tu)  infarinati \in.fa.ˈri.na.ti\
(Lei) si  infarini \siin.fa.ˈri.ni\
(noi)  infariniamoci \in.fa.ri.ˈnja.mo.t͡ʃi\
(voi)  infarinatevi \in.fa.ri.ˈna.te.vi\
(Loro) si  infarinino \siin.fa.ˈri.ni.no\
Présent négatif
(tu) non   infarinarti \ˈnon in.fa.ri.ˈnar.ti\
(Lei) non si  infarini \ˈnon siin.fa.ˈri.ni\
(noi) non  infariniamoci \ˈnon in.fa.ri.ˈnja.mo.t͡ʃi\
(voi) non  infarinatevi \ˈnon in.fa.ri.ˈna.te.vi\
(Loro) non si  infarinino \ˈnon siin.fa.ˈri.ni.no\