Conjugaison:italien/interrogare

interrogare, verbe irrégulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.


Modes impersonnels

Indicatif

Présent
(io)   interrogo \in.ˈter.ro.ɡo\
(tu)   interroghi \in.ˈter.ro.ɡi\
(lui / lei)   interroga \in.ˈter.ro.ɡa\
(noi)   interroghiamo \in.ter.ro.ˈɡja.mo\
(voi)   interrogate \in.ter.roˈɡa.te\
(loro)   interrogano \in.ˈter.ro.ɡa.no\
Passé composé
(io)  ho interrogato \o in.ter.ro.ˈɡa.to\
(tu)  hai interrogato \ˈai in.ter.ro.ˈɡa.to\
(lui / lei)  ha interrogato \a in.ter.ro.ˈɡa.to\
(noi)  abbiamo interrogato \ab.bj.ˈa.mo in.ter.ro.ˈɡa.to\
(voi)  avete interrogato \a.ˈve.te in.ter.ro.ˈɡa.to\
(loro)  hanno interrogato \ˈan.no in.ter.ro.ˈɡa.to\
Imparfait
(io)   interrogavo \in.ter.ro.ˈɡa.vo\
(tu)   interrogavi \in.ter.ro.ˈɡa.vi\
(lui / lei)   interrogava \in.ter.ro.ˈɡa.va\
(noi)   interrogavamo \in.ter.ro.ɡa.ˈva.mo\
(voi)   interrogavate \in.ter.ro.ɡa.ˈva.te\
(loro)   interrogavano \in.ter.ro.ˈɡa.va.no\
Plus-que-parfait
(io)  avevo interrogato \a.ˈve.voin.ter.ro.ˈɡa.to\
(tu)  avevi interrogato \a.ˈve.vi in.ter.ro.ˈɡa.to\
(lui / lei)  aveva interrogato \a.ˈve.va in.ter.ro.ˈɡa.to\
(noi)  avevamo interrogato \a.ve.ˈva.mo in.ter.ro.ˈɡa.to\
(voi)  avevate interrogato \a.ve.ˈva.te in.ter.ro.ˈɡa.to\
(loro)  avevano interrogato \a.ˈve.va.no in.ter.ro.ˈɡa.to\
Passé simple
(io)   interrogai \in.ter.ro.ˈɡai\
(tu)   interrogasti \in.ter.ro.ˈɡa.sti\
(lui / lei)   interrogò \in.ter.ro.ˈɡo\
(noi)   interrogammo \in.ter.ro.ˈɡam.mo\
(voi)   interrogaste \in.ter.ro.ˈɡa.ste\
(loro)   interrogarono \in.ter.ro.ˈɡa.ro.no\
Passé antérieur
(io)  ebbi interrogato \ˈeb.bi in.ter.ro.ˈɡa.to\
(tu)  avesti interrogato \a.ˈves.ti in.ter.ro.ˈɡa.to\
(lui / lei)  ebbe interrogato \ˈeb.be in.ter.ro.ˈɡa.to\
(noi)  avemmo interrogato \a.ˈvem.mo in.ter.ro.ˈɡa.to\
(voi)  aveste interrogato \a.ˈves.te in.ter.ro.ˈɡa.to\
(loro)  ebbero interrogato \ˈeb.be.ro in.ter.ro.ˈɡa.to\
Futur simple
(io)   interrogherò \in.ter.ro.ɡe.ˈro\
(tu)   interrogherai \in.ter.ro.ɡe.ˈrai\
(lui / lei)   interrogherà \in.ter.ro.ɡe.ˈra\
(noi)   interrogheremo \in.ter.ro.ɡe.ˈre.mo\
(voi)   interrogherete \in.ter.ro.ɡe.ˈre.te\
(loro)   interrogheranno \in.ter.ro.ˈɡe.ran.no\
Futur antérieur
(io)  avrò interrogato \a.ˈvro in.ter.ro.ˈɡa.to\
(tu)  avrai interrogato \a.ˈvrai in.ter.ro.ˈɡa.to\
(lui / lei)  avrà interrogato \a.ˈvra in.ter.ro.ˈɡa.to\
(noi)  avremo interrogato \a.ˈvre.mo in.ter.ro.ˈɡa.to\
(voi)  avrete interrogato \a.ˈvre.te in.ter.ro.ˈɡa.to\
(loro)  avranno interrogato \a.ˈvran.no in.ter.ro.ˈɡa.to\

Conditionnel

Subjonctif

Présent
che (io)   interroghi \in.ˈter.ro.ɡi\
che (tu)   interroghi \in.ˈter.ro.ɡi\
che (lui / lei)   interroghi \in.ˈter.ro.ɡi\
che (noi)   interroghiamo \in.ter.ro.ˈɡja.mo\
che (voi)   interroghiate \in.ter.ro.ˈɡja.te\
che (loro)   interroghino \in.ˈter.ro.ɡi.no\
Passé composé
che (io)  abbia interrogato \ab.ˈbja in.ter.ro.ˈɡa.to\
che (tu)  abbia interrogato \ab.ˈbja in.ter.ro.ˈɡa.to\
che (lui / lei)  abbia interrogato \ab.ˈbja in.ter.ro.ˈɡa.to\
che (noi)  abbiamo interrogato \ab.bj.ˈa.mo in.ter.ro.ˈɡa.to\
che (voi)  abbiate interrogato \ab.bjˈa.te in.ter.ro.ˈɡa.to\
che (loro)  abbiano interrogato \ab.ˈbj.a.no in.ter.ro.ˈɡa.to\
Imparfait
che (io)   interrogassi \in.ter.ro.ˈɡas.si\
che (tu)   interrogassi \in.ter.ro.ˈɡas.si\
che (lui / lei)   interrogasse \in.ter.ro.ˈɡas.se\
che (noi)   interrogassimo \in.ter.ro.ɡas.ˈsi.mo\
che (voi)   interrogaste \in.ter.ro.ˈɡa.ste\
che (loro)   interrogassero \in.ter.ro.ˈɡas.se.ro\
Plus-que-parfait
che (io)  avessi interrogato \a.ˈves.si in.ter.ro.ˈɡa.to\
che (tu)  avessi interrogato \a.ˈves.si in.ter.ro.ˈɡa.to\
che (lui / lei)  avesse interrogato \a.ˈves.sa in.ter.ro.ˈɡa.to\
che (noi)  avessimo interrogato \a.ves.ˈsi.mo in.ter.ro.ˈɡa.to\
che (voi)  aveste interrogato \a.ˈves.te in.ter.ro.ˈɡa.to\
che (loro)  avessero interrogato \a.ˈves.se.ro in.ter.ro.ˈɡa.to\

Impératif