Conjugaison:italien/intestare

intestare, verbe régulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.



Modes impersonnels

 Mode  Présent Passé
Infinitif  intestare \Prononciation ?\  avere  intestato  \a.ˈve.re\
Gérondif  intestando \Prononciation ?\  avendo    intestato  \a.ˈven.do\
Participe  intestante \Prononciation ?\    intestato  \Prononciation ?\ 

Indicatif

Présent
(io)   intesto \Prononciation ?\
(tu)   intesti \Prononciation ?\
(lui / lei)   intesta \Prononciation ?\
(noi)   intestiamo \Prononciation ?\
(voi)   intestate \Prononciation ?\
(loro)   intestano \Prononciation ?\
Passé composé
(io)  ho intestato \o\
(tu)  hai intestato \ˈai\
(lui / lei)  ha intestato \a\
(noi)  abbiamo intestato \ab.bj.ˈa.mo\
(voi)  avete intestato \a.ˈve.te\
(loro)  hanno intestato \ˈan.no\
Imparfait
(io)   intestavo \Prononciation ?\
(tu)   intestavi \Prononciation ?\
(lui / lei)   intestava \Prononciation ?\
(noi)   intestavamo \Prononciation ?\
(voi)   intestavate \Prononciation ?\
(loro)   intestavano \Prononciation ?\
Plus-que-parfait
(io)  avevo intestato \a.ˈve.vo\
(tu)  avevi intestato \a.ˈve.vi\
(lui / lei)  aveva intestato \a.ˈve.va\
(noi)  avevamo intestato \a.ve.ˈva.mo\
(voi)  avevate intestato \a.ve.ˈva.te\
(loro)  avevano intestato \a.ˈve.va.no\
Passé simple
(io)   intestai \Prononciation ?\
(tu)   intestasti \Prononciation ?\
(lui / lei)   intestò \Prononciation ?\
(noi)   intestammo \Prononciation ?\
(voi)   intestaste \Prononciation ?\
(loro)   intestarono \Prononciation ?\
Passé antérieur
(io)  ebbi intestato \ˈeb.bi\
(tu)  avesti intestato \a.ˈves.ti\
(lui / lei)  ebbe intestato \ˈeb.be\
(noi)  avemmo intestato \a.ˈvem.mo\
(voi)  aveste intestato \a.ˈves.te\
(loro)  ebbero intestato \ˈeb.be.ro\
Futur simple
(io)   intesterò \Prononciation ?\
(tu)   intesterai \Prononciation ?\
(lui / lei)   intesterà \Prononciation ?\
(noi)   intesteremo \Prononciation ?\
(voi)   intesterete \Prononciation ?\
(loro)   intesteranno \Prononciation ?\
Futur antérieur
(io)  avrò intestato \a.ˈvro\
(tu)  avrai intestato \a.ˈvrai\
(lui / lei)  avrà intestato \a.ˈvra\
(noi)  avremo intestato \a.ˈvre.mo\
(voi)  avrete intestato \a.ˈvre.te\
(loro)  avranno intestato \a.ˈvran.no\

Conditionnel

Présent
(io)   intesterei \Prononciation ?\
(tu)   intesteresti \Prononciation ?\
(lui / lei)   intesterebbe \Prononciation ?\
(noi)   intesteremmo \Prononciation ?\
(voi)   intestereste \Prononciation ?\
(loro)   intesterebbero \Prononciation ?\
Passé
(io)  avrei intestato \a.ˈvre.i\
(tu)  avresti intestato \a.ˈvres.ti\
(lui / lei)  avrebbe intestato \aˈ.vreb.be\
(noi)  avremmo intestato \a.ˈvrem.mo\
(voi)  avreste intestato \a.ˈvres.te\
(loro)  avrebbero intestato \a.ˈvreb.be.ro\

Subjonctif

Présent
che (io)   intesti \Prononciation ?\
che (tu)   intesti \Prononciation ?\
che (lui / lei)   intesti \Prononciation ?\
che (noi)   intestiamo \Prononciation ?\
che (voi)   intestiate \Prononciation ?\
che (loro)   intestino \Prononciation ?\
Passé composé
che (io)  abbia intestato \ab.ˈbja\
che (tu)  abbia intestato \ab.ˈbja\
che (lui / lei)  abbia intestato \ab.ˈbja\
che (noi)  abbiamo intestato \ab.bj.ˈa.mo\
che (voi)  abbiate intestato \ab.bjˈa.te\
che (loro)  abbiano intestato \ab.ˈbj.a.no\
Imparfait
che (io)   intestassi \Prononciation ?\
che (tu)   intestassi \Prononciation ?\
che (lui / lei)   intestasse \Prononciation ?\
che (noi)   intestassimo \Prononciation ?\
che (voi)   intestaste \Prononciation ?\
che (loro)   intestassero \Prononciation ?\
Plus-que-parfait
che (io)  avessi intestato \a.ˈves.si\
che (tu)  avessi intestato \a.ˈves.si\
che (lui / lei)  avesse intestato \a.ˈves.sa\
che (noi)  avessimo intestato \a.ves.ˈsi.mo\
che (voi)  aveste intestato \a.ˈves.te\
che (loro)  avessero intestato \a.ˈves.se.ro\

Impératif

Présent affirmatif
(tu)  intesta /–/
(Lei)   intesti /–/
(noi)  intestiamo /–/
(voi)  intestate /–/
(Loro)  intestino /–/
Présent négatif
(tu) non   intestare /–/
(Lei) non  intesti /–/
(noi) non  intestiamo /–/
(voi) non  intestate /–/
(Loro) non  intestino /–/