Conjugaison:italien/irritare

irritare, verbe régulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.



Modes impersonnels

 Mode  Présent Passé
Infinitif  irritare \Prononciation ?\  avere  irritato  \a.ˈve.re\
Gérondif  irritando \Prononciation ?\  avendo    irritato  \a.ˈven.do\
Participe  irritante \Prononciation ?\    irritato  \Prononciation ?\ 

Indicatif

Présent
(io)   irrito \Prononciation ?\
(tu)   irriti \Prononciation ?\
(lui / lei)   irrita \Prononciation ?\
(noi)   irritiamo \Prononciation ?\
(voi)   irritate \Prononciation ?\
(loro)   irritano \Prononciation ?\
Passé composé
(io)  ho irritato \o\
(tu)  hai irritato \ˈai\
(lui / lei)  ha irritato \a\
(noi)  abbiamo irritato \ab.bj.ˈa.mo\
(voi)  avete irritato \a.ˈve.te\
(loro)  hanno irritato \ˈan.no\
Imparfait
(io)   irritavo \Prononciation ?\
(tu)   irritavi \Prononciation ?\
(lui / lei)   irritava \Prononciation ?\
(noi)   irritavamo \Prononciation ?\
(voi)   irritavate \Prononciation ?\
(loro)   irritavano \Prononciation ?\
Plus-que-parfait
(io)  avevo irritato \a.ˈve.vo\
(tu)  avevi irritato \a.ˈve.vi\
(lui / lei)  aveva irritato \a.ˈve.va\
(noi)  avevamo irritato \a.ve.ˈva.mo\
(voi)  avevate irritato \a.ve.ˈva.te\
(loro)  avevano irritato \a.ˈve.va.no\
Passé simple
(io)   irritai \Prononciation ?\
(tu)   irritasti \Prononciation ?\
(lui / lei)   irritò \Prononciation ?\
(noi)   irritammo \Prononciation ?\
(voi)   irritaste \Prononciation ?\
(loro)   irritarono \Prononciation ?\
Passé antérieur
(io)  ebbi irritato \ˈeb.bi\
(tu)  avesti irritato \a.ˈves.ti\
(lui / lei)  ebbe irritato \ˈeb.be\
(noi)  avemmo irritato \a.ˈvem.mo\
(voi)  aveste irritato \a.ˈves.te\
(loro)  ebbero irritato \ˈeb.be.ro\
Futur simple
(io)   irriterò \Prononciation ?\
(tu)   irriterai \Prononciation ?\
(lui / lei)   irriterà \Prononciation ?\
(noi)   irriteremo \Prononciation ?\
(voi)   irriterete \Prononciation ?\
(loro)   irriteranno \Prononciation ?\
Futur antérieur
(io)  avrò irritato \a.ˈvro\
(tu)  avrai irritato \a.ˈvrai\
(lui / lei)  avrà irritato \a.ˈvra\
(noi)  avremo irritato \a.ˈvre.mo\
(voi)  avrete irritato \a.ˈvre.te\
(loro)  avranno irritato \a.ˈvran.no\

Conditionnel

Présent
(io)   irriterei \Prononciation ?\
(tu)   irriteresti \Prononciation ?\
(lui / lei)   irriterebbe \Prononciation ?\
(noi)   irriteremmo \Prononciation ?\
(voi)   irritereste \Prononciation ?\
(loro)   irriterebbero \Prononciation ?\
Passé
(io)  avrei irritato \a.ˈvre.i\
(tu)  avresti irritato \a.ˈvres.ti\
(lui / lei)  avrebbe irritato \aˈ.vreb.be\
(noi)  avremmo irritato \a.ˈvrem.mo\
(voi)  avreste irritato \a.ˈvres.te\
(loro)  avrebbero irritato \a.ˈvreb.be.ro\

Subjonctif

Présent
che (io)   irriti \Prononciation ?\
che (tu)   irriti \Prononciation ?\
che (lui / lei)   irriti \Prononciation ?\
che (noi)   irritiamo \Prononciation ?\
che (voi)   irritiate \Prononciation ?\
che (loro)   irritino \Prononciation ?\
Passé composé
che (io)  abbia irritato \ab.ˈbja\
che (tu)  abbia irritato \ab.ˈbja\
che (lui / lei)  abbia irritato \ab.ˈbja\
che (noi)  abbiamo irritato \ab.bj.ˈa.mo\
che (voi)  abbiate irritato \ab.bjˈa.te\
che (loro)  abbiano irritato \ab.ˈbj.a.no\
Imparfait
che (io)   irritassi \Prononciation ?\
che (tu)   irritassi \Prononciation ?\
che (lui / lei)   irritasse \Prononciation ?\
che (noi)   irritassimo \Prononciation ?\
che (voi)   irritaste \Prononciation ?\
che (loro)   irritassero \Prononciation ?\
Plus-que-parfait
che (io)  avessi irritato \a.ˈves.si\
che (tu)  avessi irritato \a.ˈves.si\
che (lui / lei)  avesse irritato \a.ˈves.sa\
che (noi)  avessimo irritato \a.ves.ˈsi.mo\
che (voi)  aveste irritato \a.ˈves.te\
che (loro)  avessero irritato \a.ˈves.se.ro\

Impératif

Présent affirmatif
(tu)  irrita /–/
(Lei)   irriti /–/
(noi)  irritiamo /–/
(voi)  irritate /–/
(Loro)  irritino /–/
Présent négatif
(tu) non   irritare /–/
(Lei) non  irriti /–/
(noi) non  irritiamo /–/
(voi) non  irritate /–/
(Loro) non  irritino /–/