Conjugaison:italien/manganellare
manganellare, verbe régulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | manganellare | \man.ɡa.nel.ˈla.re\ | avere | manganellato | \a.ˈve.re man.ɡa.nel.ˈla.to\ |
| Gérondif | manganellando | \man.ɡa.nel.ˈlan.do\ | avendo | manganellato | \a.ˈven.do man.ɡa.nel.ˈla.to\ |
| Participe | manganellante | \man.ɡa.nel.ˈlan.te\ | manganellato | \man.ɡa.nel.ˈla.to\ | |
Indicatif
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||