Conjugaison:italien/munizionare
munizionare, verbe régulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | munizionare | \mu.nit.t͡sjo.ˈna.re\ | avere | munizionato | \a.ˈve.re mu.nit.t͡sjo.ˈna.to\ |
| Gérondif | munizionando | \mu.nit.t͡sjo.ˈnan.do\ | avendo | munizionato | \a.ˈven.do mu.nit.t͡sjo.ˈna.to\ |
| Participe | munizionante | \mu.nit.t͡sjo.ˈnan.te\ | munizionato | \mu.nit.t͡sjo.ˈna.to\ | |
Indicatif
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||