Conjugaison:italien/occorrere
occorrere, verbe irrégulier du deuxième groupe conjugué avec l’auxiliaire essere.
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | occorrere | \ok.ˈkor.re.re\ | essere | occorso | \ˈɛs.se.re ok.ˈkor.so\ |
| Gérondif | occorrendo | \ok.kor.ˈren.do\ | essendo | occorso | \ɛs.ˈsen.do ok.ˈkor.so\ |
| Participe | occorrente | \ok.kor.ˈren.te\ | occorso | \ok.ˈkor.so\ | |
Indicatif
|
| ||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||