Conjugaison:italien/procurare

procurare, verbe régulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.



Modes impersonnels

 Mode  Présent Passé
Infinitif  procurare \Prononciation ?\  avere  procurato  \a.ˈve.re\
Gérondif  procurando \Prononciation ?\  avendo    procurato  \a.ˈven.do\
Participe  procurante \Prononciation ?\    procurato  \Prononciation ?\ 

Indicatif

Présent
(io)   procuro \Prononciation ?\
(tu)   procuri \Prononciation ?\
(lui / lei)   procura \Prononciation ?\
(noi)   procuriamo \Prononciation ?\
(voi)   procurate \Prononciation ?\
(loro)   procurano \Prononciation ?\
Passé composé
(io)  ho procurato \o\
(tu)  hai procurato \ˈai\
(lui / lei)  ha procurato \a\
(noi)  abbiamo procurato \ab.bj.ˈa.mo\
(voi)  avete procurato \a.ˈve.te\
(loro)  hanno procurato \ˈan.no\
Imparfait
(io)   procuravo \Prononciation ?\
(tu)   procuravi \Prononciation ?\
(lui / lei)   procurava \Prononciation ?\
(noi)   procuravamo \Prononciation ?\
(voi)   procuravate \Prononciation ?\
(loro)   procuravano \Prononciation ?\
Plus-que-parfait
(io)  avevo procurato \a.ˈve.vo\
(tu)  avevi procurato \a.ˈve.vi\
(lui / lei)  aveva procurato \a.ˈve.va\
(noi)  avevamo procurato \a.ve.ˈva.mo\
(voi)  avevate procurato \a.ve.ˈva.te\
(loro)  avevano procurato \a.ˈve.va.no\
Passé simple
(io)   procurai \Prononciation ?\
(tu)   procurasti \Prononciation ?\
(lui / lei)   procurò \Prononciation ?\
(noi)   procurammo \Prononciation ?\
(voi)   procuraste \Prononciation ?\
(loro)   procurarono \Prononciation ?\
Passé antérieur
(io)  ebbi procurato \ˈeb.bi\
(tu)  avesti procurato \a.ˈves.ti\
(lui / lei)  ebbe procurato \ˈeb.be\
(noi)  avemmo procurato \a.ˈvem.mo\
(voi)  aveste procurato \a.ˈves.te\
(loro)  ebbero procurato \ˈeb.be.ro\
Futur simple
(io)   procurerò \Prononciation ?\
(tu)   procurerai \Prononciation ?\
(lui / lei)   procurerà \Prononciation ?\
(noi)   procureremo \Prononciation ?\
(voi)   procurerete \Prononciation ?\
(loro)   procureranno \Prononciation ?\
Futur antérieur
(io)  avrò procurato \a.ˈvro\
(tu)  avrai procurato \a.ˈvrai\
(lui / lei)  avrà procurato \a.ˈvra\
(noi)  avremo procurato \a.ˈvre.mo\
(voi)  avrete procurato \a.ˈvre.te\
(loro)  avranno procurato \a.ˈvran.no\

Conditionnel

Présent
(io)   procurerei \Prononciation ?\
(tu)   procureresti \Prononciation ?\
(lui / lei)   procurerebbe \Prononciation ?\
(noi)   procureremmo \Prononciation ?\
(voi)   procurereste \Prononciation ?\
(loro)   procurerebbero \Prononciation ?\
Passé
(io)  avrei procurato \a.ˈvre.i\
(tu)  avresti procurato \a.ˈvres.ti\
(lui / lei)  avrebbe procurato \aˈ.vreb.be\
(noi)  avremmo procurato \a.ˈvrem.mo\
(voi)  avreste procurato \a.ˈvres.te\
(loro)  avrebbero procurato \a.ˈvreb.be.ro\

Subjonctif

Présent
che (io)   procuri \Prononciation ?\
che (tu)   procuri \Prononciation ?\
che (lui / lei)   procuri \Prononciation ?\
che (noi)   procuriamo \Prononciation ?\
che (voi)   procuriate \Prononciation ?\
che (loro)   procurino \Prononciation ?\
Passé composé
che (io)  abbia procurato \ab.ˈbja\
che (tu)  abbia procurato \ab.ˈbja\
che (lui / lei)  abbia procurato \ab.ˈbja\
che (noi)  abbiamo procurato \ab.bj.ˈa.mo\
che (voi)  abbiate procurato \ab.bjˈa.te\
che (loro)  abbiano procurato \ab.ˈbj.a.no\
Imparfait
che (io)   procurassi \Prononciation ?\
che (tu)   procurassi \Prononciation ?\
che (lui / lei)   procurasse \Prononciation ?\
che (noi)   procurassimo \Prononciation ?\
che (voi)   procuraste \Prononciation ?\
che (loro)   procurassero \Prononciation ?\
Plus-que-parfait
che (io)  avessi procurato \a.ˈves.si\
che (tu)  avessi procurato \a.ˈves.si\
che (lui / lei)  avesse procurato \a.ˈves.sa\
che (noi)  avessimo procurato \a.ves.ˈsi.mo\
che (voi)  aveste procurato \a.ˈves.te\
che (loro)  avessero procurato \a.ˈves.se.ro\

Impératif

Présent affirmatif
(tu)  procura /–/
(Lei)   procuri /–/
(noi)  procuriamo /–/
(voi)  procurate /–/
(Loro)  procurino /–/
Présent négatif
(tu) non   procurare /–/
(Lei) non  procuri /–/
(noi) non  procuriamo /–/
(voi) non  procurate /–/
(Loro) non  procurino /–/