Conjugaison:italien/puntare
puntare, verbe régulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | puntare | \pun.ˈta.re\ | avere | puntato | \a.ˈve.re pun.ˈta.to\ |
| Gérondif | puntando | \pun.ˈtan.do\ | avendo | puntato | \a.ˈven.do pun.ˈta.to\ |
| Participe | puntante | \pun.ˈtan.te\ | puntato | \pun.ˈta.to\ | |
Indicatif
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||