Conjugaison:italien/riabitare
riabitare, verbe régulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | riabitare | \ri.a.bi.ˈta.re\ | avere | riabitato | \a.ˈve.re ri.a.bi.ˈta.to\ |
| Gérondif | riabitando | \ri.a.bi.ˈtan.do\ | avendo | riabitato | \a.ˈven.do ri.a.bi.ˈta.to\ |
| Participe | riabitante | \ri.a.bi.ˈtan.te\ | riabitato | \ri.a.bi.ˈta.to\ | |
Indicatif
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||