Conjugaison:italien/riallattare
riallattare, verbe régulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | riallattare | \ri.al.lat.ˈta.re\ | avere | riallattato | \a.ˈve.re ri.al.lat.ˈta.to\ |
| Gérondif | riallattando | \ri.al.lat.ˈtan.do\ | avendo | riallattato | \a.ˈven.do ri.al.lat.ˈta.to\ |
| Participe | riallattante | \ri.al.lat.ˈtan.te\ | riallattato | \ri.al.lat.ˈta.to\ | |
Indicatif
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||