Conjugaison:italien/rimeditare
rimeditare, verbe régulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | rimeditare | \ri.me.di.ˈta.re\ | avere | rimeditato | \a.ˈve.re ri.me.di.ˈta.to\ |
| Gérondif | rimeditando | \ri.me.di.ˈtan.do\ | avendo | rimeditato | \a.ˈven.do ri.me.di.ˈta.to\ |
| Participe | rimeditante | \ri.me.di.ˈtan.te\ | rimeditato | \ri.me.di.ˈta.to\ | |
Indicatif
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||