Conjugaison:italien/rincarnare
rincarnare, verbe régulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | rincarnare | \riŋ.kar.ˈna.re\ | avere | rincarnato | \a.ˈve.re riŋ.kar.ˈna.to\ |
| Gérondif | rincarnando | \riŋ.kar.ˈnan.do\ | avendo | rincarnato | \a.ˈven.do riŋ.kar.ˈna.to\ |
| Participe | rincarnante | \riŋ.kar.ˈnan.te\ | rincarnato | \riŋ.kar.ˈna.to\ | |
Indicatif
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||