Conjugaison:italien/rinfocolare

rinfocolare, verbe régulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.



Modes impersonnels

Indicatif

Présent
(io)   rinfocolo \rin.ˈfo.ko.lo\
(tu)   rinfocoli \rin.ˈfo.ko.li\
(lui / lei)   rinfocola \rin.ˈfo.ko.la\
(noi)   rinfocoliamo \rin.fo.ko.ˈlja.mo\
(voi)   rinfocolate \rin.fo.ko.ˈla.te\
(loro)   rinfocolano \rin.ˈfo.ko.la.no\
Passé composé
(io)  ho rinfocolato \o rin.fo.ko.ˈla.to\
(tu)  hai rinfocolato \ˈai rin.fo.ko.ˈla.to\
(lui / lei)  ha rinfocolato \a rin.fo.ko.ˈla.to\
(noi)  abbiamo rinfocolato \ab.bj.ˈa.mo rin.fo.ko.ˈla.to\
(voi)  avete rinfocolato \a.ˈve.te rin.fo.ko.ˈla.to\
(loro)  hanno rinfocolato \ˈan.no rin.fo.ko.ˈla.to\
Imparfait
(io)   rinfocolavo \rin.fo.ko.ˈla.vo\
(tu)   rinfocolavi \rin.fo.ko.ˈla.vi\
(lui / lei)   rinfocolava \rin.fo.ko.ˈla.va\
(noi)   rinfocolavamo \rin.fo.ko.la.ˈva.mo\
(voi)   rinfocolavate \rin.fo.ko.la.ˈva.te\
(loro)   rinfocolavano \rin.fo.ko.ˈla.va.no\
Plus-que-parfait
(io)  avevo rinfocolato \a.ˈve.vorin.fo.ko.ˈla.to\
(tu)  avevi rinfocolato \a.ˈve.vi rin.fo.ko.ˈla.to\
(lui / lei)  aveva rinfocolato \a.ˈve.va rin.fo.ko.ˈla.to\
(noi)  avevamo rinfocolato \a.ve.ˈva.mo rin.fo.ko.ˈla.to\
(voi)  avevate rinfocolato \a.ve.ˈva.te rin.fo.ko.ˈla.to\
(loro)  avevano rinfocolato \a.ˈve.va.no rin.fo.ko.ˈla.to\
Passé simple
(io)   rinfocolai \rin.fo.ko.ˈla.i\
(tu)   rinfocolasti \rin.fo.ko.ˈla.sti\
(lui / lei)   rinfocolò \rin.fo.ko.ˈlo\
(noi)   rinfocolammo \rin.fo.ko.ˈlam.mo\
(voi)   rinfocolaste \rin.fo.ko.ˈla.ste\
(loro)   rinfocolarono \rin.fo.ko.ˈla.ro.no\
Passé antérieur
(io)  ebbi rinfocolato \ˈeb.bi rin.fo.ko.ˈla.to\
(tu)  avesti rinfocolato \a.ˈves.ti rin.fo.ko.ˈla.to\
(lui / lei)  ebbe rinfocolato \ˈeb.be rin.fo.ko.ˈla.to\
(noi)  avemmo rinfocolato \a.ˈvem.mo rin.fo.ko.ˈla.to\
(voi)  aveste rinfocolato \a.ˈves.te rin.fo.ko.ˈla.to\
(loro)  ebbero rinfocolato \ˈeb.be.ro rin.fo.ko.ˈla.to\
Futur simple
(io)   rinfocolerò \rin.fo.ko.le.ˈro\
(tu)   rinfocolerai \rin.fo.ko.le.ˈra.i\
(lui / lei)   rinfocolerà \rin.fo.ko.le.ˈra\
(noi)   rinfocoleremo \rin.fo.ko.le.ˈre.mo\
(voi)   rinfocolerete \rin.fo.ko.le.ˈre.te\
(loro)   rinfocoleranno \rin.fo.ko.le.ˈran.no\
Futur antérieur
(io)  avrò rinfocolato \a.ˈvro rin.fo.ko.ˈla.to\
(tu)  avrai rinfocolato \a.ˈvrai rin.fo.ko.ˈla.to\
(lui / lei)  avrà rinfocolato \a.ˈvra rin.fo.ko.ˈla.to\
(noi)  avremo rinfocolato \a.ˈvre.mo rin.fo.ko.ˈla.to\
(voi)  avrete rinfocolato \a.ˈvre.te rin.fo.ko.ˈla.to\
(loro)  avranno rinfocolato \a.ˈvran.no rin.fo.ko.ˈla.to\

Conditionnel

Subjonctif

Présent
che (io)   rinfocoli \rin.ˈfo.ko.li\
che (tu)   rinfocoli \rin.ˈfo.ko.li\
che (lui / lei)   rinfocoli \rin.ˈfo.ko.li\
che (noi)   rinfocoliamo \rin.fo.ko.ˈlja.mo\
che (voi)   rinfocoliate \rin.fo.ko.ˈlja.te\
che (loro)   rinfocolino \rin.ˈfo.ko.li.no\
Passé composé
che (io)  abbia rinfocolato \ab.ˈbja rin.fo.ko.ˈla.to\
che (tu)  abbia rinfocolato \ab.ˈbja rin.fo.ko.ˈla.to\
che (lui / lei)  abbia rinfocolato \ab.ˈbja rin.fo.ko.ˈla.to\
che (noi)  abbiamo rinfocolato \ab.bj.ˈa.mo rin.fo.ko.ˈla.to\
che (voi)  abbiate rinfocolato \ab.bjˈa.te rin.fo.ko.ˈla.to\
che (loro)  abbiano rinfocolato \ab.ˈbj.a.no rin.fo.ko.ˈla.to\
Imparfait
che (io)   rinfocolassi \rin.fo.ko.ˈlas.si\
che (tu)   rinfocolassi \rin.fo.ko.ˈlas.si\
che (lui / lei)   rinfocolasse \rin.fo.ko.ˈlas.se\
che (noi)   rinfocolassimo \rin.fo.ko.las.ˈsi.mo\
che (voi)   rinfocolaste \rin.fo.ko.ˈla.ste\
che (loro)   rinfocolassero \rin.fo.ko.ˈlas.se.ro\
Plus-que-parfait
che (io)  avessi rinfocolato \a.ˈves.si rin.fo.ko.ˈla.to\
che (tu)  avessi rinfocolato \a.ˈves.si rin.fo.ko.ˈla.to\
che (lui / lei)  avesse rinfocolato \a.ˈves.sa rin.fo.ko.ˈla.to\
che (noi)  avessimo rinfocolato \a.ves.ˈsi.mo rin.fo.ko.ˈla.to\
che (voi)  aveste rinfocolato \a.ˈves.te rin.fo.ko.ˈla.to\
che (loro)  avessero rinfocolato \a.ˈves.se.ro rin.fo.ko.ˈla.to\

Impératif

Cet article est issu de Wiktionnaire. Sauf mention contraire, le texte est disponible sous Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.