Conjugaison:italien/rivangare
rivangare, verbe irrégulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | rivangare | \ri.van.ˈɡa.re\ | avere | rivangato | \a.ˈve.re ri.van.ˈɡa.to\ |
| Gérondif | rivangando | \ri.van.ˈɡan.do\ | avendo | rivangato | \a.ˈven.do ri.van.ˈɡa.to\ |
| Participe | rivangante | \ri.van.ˈɡan.te\ | rivangato | \ri.van.ˈɡa.to\ | |
Indicatif
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||