Conjugaison:italien/sbarrare
sbarrare, verbe régulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | sbarrare | \zbar.ˈra.re\ | avere | sbarrato | \a.ˈve.re zbar.ˈra.to\ |
| Gérondif | sbarrando | \zbar.ˈran.do\ | avendo | sbarrato | \a.ˈven.do zbar.ˈra.to\ |
| Participe | sbarrante | \zbar.ˈran.te\ | sbarrato | \zbar.ˈra.to\ | |
Indicatif
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||