Conjugaison:italien/sorsare
sorsare, verbe régulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | sorsare | \sor.ˈsa.re\ | avere | sorsato | \a.ˈve.re sor.ˈsa.to\ |
| Gérondif | sorsando | \sor.ˈsan.do\ | avendo | sorsato | \a.ˈven.do sor.ˈsa.to\ |
| Participe | sorsante | \sor.ˈsan.te\ | sorsato | \sor.ˈsa.to\ | |
Indicatif
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||