Conjugaison:italien/spaccare
spaccare, verbe irrégulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere .
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | spaccare | \spak.ˈka.re\ | avere | spaccato | \a.ˈve.re spak.ˈka.to\ |
| Gérondif | spaccando | \spak.ˈkan.do\ | avendo | spaccato | \a.ˈven.do spak.ˈka.to\ |
| Participe | spaccante | \spak.ˈkan.te\ | spaccato | \spak.ˈka.to\ | |
Indicatif
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||