Conjugaison:italien/spumare
spumare, verbe régulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | spumare | \spu.ˈma.re\ | avere | spumato | \a.ˈve.re spu.ˈma.to\ |
| Gérondif | spumando | \spu.ˈman.do\ | avendo | spumato | \a.ˈven.do spu.ˈma.to\ |
| Participe | spumante | \spu.ˈman.te\ | spumato | \spu.ˈma.to\ | |
Indicatif
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||