Conjugaison:italien/starnutare
starnutare, verbe régulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | starnutare | \star.nu.ˈta.re\ | avere | starnutato | \a.ˈve.re star.nu.ˈta.to\ |
| Gérondif | starnutando | \star.nu.ˈtan.do\ | avendo | starnutato | \a.ˈven.do star.nu.ˈta.to\ |
| Participe | starnutante | \star.nu.ˈtan.te\ | starnutato | \star.nu.ˈta.to\ | |
Indicatif
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||