Conjugaison:italien/tarare
tarare, verbe régulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | tarare | \ta.ˈra.re\ | avere | tarato | \a.ˈve.re ta.ˈra.to\ |
| Gérondif | tarando | \ta.ˈran.do\ | avendo | tarato | \a.ˈven.do ta.ˈra.to\ |
| Participe | tarante | \ta.ˈran.te\ | tarato | \ta.ˈra.to\ | |
Indicatif
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||