Conjugaison:italien/timbrare
timbrare, verbe régulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | timbrare | \tim.ˈbra.re\ | avere | timbrato | \a.ˈve.re tim.ˈbra.to\ |
| Gérondif | timbrando | \tim.ˈbran.do\ | avendo | timbrato | \a.ˈven.do tim.ˈbra.to\ |
| Participe | timbrante | \tim.ˈbran.te\ | timbrato | \tim.ˈbra.to\ | |
Indicatif
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||