Conjugaison:italien/titubare
titubare, verbe régulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | titubare | \ti.tu.ˈba.re\ | avere | titubato | \a.ˈve.re ti.tu.ˈba.to\ |
| Gérondif | titubando | \ti.tu.ˈban.do\ | avendo | titubato | \a.ˈven.do ti.tu.ˈba.to\ |
| Participe | titubante | \ti.tu.ˈban.te\ | titubato | \ti.tu.ˈba.to\ | |
Indicatif
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||