Conjugaison:italien/turbare
turbare, verbe régulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | turbare | \tur.ˈba.re\ | avere | turbato | \a.ˈve.re tur.ˈba.to\ |
| Gérondif | turbando | \tur.ˈban.do\ | avendo | turbato | \a.ˈven.do tur.ˈba.to\ |
| Participe | turbante | \tur.ˈban.te\ | turbato | \tur.ˈba.to\ | |
Indicatif
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||