Conjugaison:latin/strenuo

Conjugaison de strenuō


INFINITIF
 
Présent actif   Parfait actif   Futur actif
strenuāre strenuavisse strenuatūrus, -a, -um esse
 
Présent passif Parfait passif Futur passif
strenuārī strenuatum esse strenuatum īrī
PARTICIPE / GÉRONDIF
 
Participe   Gérondif
  SUPIN
strenuatum, strenuatū

Participe présent actif
strenuans, -antis
Participe futur actif
strenuatūrus, -a, -um
Participe parfait passif
strenuatum
Adjectif verbal (participe futur passif)
strenuandus, -a, -um

  Nominatif : strenuāre
Accusatif : strenuāre
Accusatif avec prép. : strenuandum
Génitif : strenuandī
Datif : strenuandō
Ablatif : strenuandō
IMPÉRATIF
 
Actif   Passif
  Présent
strenuā
strenuāte

Futur
2PS : strenuātō
3PS : strenuātō
2PP : strenuātōte
3PP : strenuantō

  -
INDICATIF ACTIF
 
Présent   Imparfait   Futur
strenuō strenuābam strenuābō
strenuās strenuābās strenuābis
strenuāt strenuābat strenuābit
strenuāmus strenuābāmus strenuābimus
strenuātis strenuābātis strenuābitis
strenuant strenuābant strenuābunt
 
Parfait   Plus-que-parfait   Futur antérieur
strenuavī strenuaveram strenuaverō
strenuavistī strenuaverās strenuaveris
strenuavit strenuaverat strenuaverit
strenuavimus strenuaverāmus strenuaverimus
strenuavistis strenuaveratis strenuaveritis
strenuavērunt (strenuavēre) strenuaverant strenuaverint
SUBJONCTIF ACTIF
 
Présent   Imparfait
strenuem strenuārem
strenuēs strenuārēs
strenuet strenuāret
strenuēmus strenuārēmus
strenuētis strenuārētis
strenuent strenuārent
 
Parfait   Plus-que-parfait
strenuaverim strenuavissem
strenuaverīs strenuavissēs
strenuaverit strenuavisset
strenuaverīmus strenuavissēmus
strenuaverītis strenuavissētis
strenuaverint strenuavissent
INDICATIF PASSIF
 
Présent   Imparfait   Futur
strenuātur strenuabātur strenuābitur
 
Parfait   Plus-que-parfait   Futur antérieur
strenuatum est strenuatum erat strenuatum erit
SUBJONCTIF PASSIF
 
Présent   Imparfait
strenuētur strenuārētur
 
Parfait   Plus-que-parfait
strenuatum sit strenuatum esset