Conjugaison:luxembourgeois/abeezen

Conjugaison en luxembourgeois
abeezen

Conjugaison de abeezen, verbe conjugué avec l’auxiliaire hunn.

Modes impersonnels

Indicatif

Présent
ech  beezen an
du  beez an
hien / si / hatt  beezt an
mir  beezen an
dir  beezt an
si  beezen an
Passé composé
ech  hunn agebeezt
du  hues agebeezt
hien / si / hatt  huet agebeezt
mir  hunn agebeezt
dir  hutt agebeezt
si  hunn agebeezt
Prétérit[1]
ech 
du 
hien / si / hatt 
mir 
dir 
si 
Plus-que-parfait
ech  hat agebeezt
du  has agebeezt
hien / si / hatt  hat agebeezt
mir  haten agebeezt
dir  hat agebeezt
si  haten agebeezt
Futur simple
ech  wäert abeezen
du  wäerts abeezen
hien / si / hatt  wäert abeezen
mir  wäerten abeezen
dir  wäert abeezen
si  wäerten abeezen
Futur antérieur
ech  wäert agebeezt hunn
du  wäerts agebeezt hunn
hien / si / hatt  wäert agebeezt hunn
mir  wäerten agebeezt hunn
dir  wäert agebeezt hunn
si  wäerten agebeezt hunn

Conditionnel

Présent simple
ech  géif / géing abeezen
du  géifs / géings abeezen
hien / si / hatt  géif / géing abeezen
mir  géifen / géingen abeezen
dir  géift / géingt abeezen
si  géifen / géingen abeezen
Passé
ech  hätt agebeezt
du  häss agebeezt
hien / si / hatt  hätt agebeezt
mir  hätten agebeezt
dir  hätt agebeezt
si  hätten agebeezt

Impératif

Présent
du  beez an!
dir  beezt an!

Références

  1. Le verbe ne possède pas de forme au prétérit (imparfait). Le prétérit est une forme défective de la conjugaison luxembourgeoise ; seuls quelques verbes en disposent.