Decapolitanus

Latin

Étymologie

Dérivé de Decapolis, avec le suffixe -itanus.

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif Decapolitanus Decapolitană Decapolitanum Decapolitanī Decapolitanae Decapolitană
Vocatif Decapolitane Decapolitană Decapolitanum Decapolitanī Decapolitanae Decapolitană
Accusatif Decapolitanum Decapolitanăm Decapolitanum Decapolitanōs Decapolitanās Decapolitană
Génitif Decapolitanī Decapolitanae Decapolitanī Decapolitanōrŭm Decapolitanārŭm Decapolitanōrŭm
Datif Decapolitanō Decapolitanae Decapolitanō Decapolitanīs Decapolitanīs Decapolitanīs
Ablatif Decapolitanō Decapolitanā Decapolitanō Decapolitanīs Decapolitanīs Decapolitanīs

Decapolitanus \Prononciation ?\

  1. Décapolitain.

Références