Eech
Luxembourgeois
Étymologie
Du vieux haut allemand eih, du proto-germanique *aiks.
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| Eech \eːɕ\ |
Eechen \eːɕən\ Eeche \Prononciation ?\ |
Eech \eːɕ\ féminin
Dérivés
- Eechel (« gland »)
- Eechenholz (« bois de chêne »)
Nom propre
| Nom propre |
|---|
| Eech \eːɕ\ |
Eech \eːɕ\
Prononciation
- Luxembourg : écouter « Eech [eːɕ] »
Voir aussi
- Eech sur l’encyclopédie Wikipédia (en luxembourgeois)