Idaeus

Latin

Étymologie

Du grec ancien Ἰδαῖος, Idaios.

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif Idaeus Idaeă Idaeum Idaeī Idaeae Idaeă
Vocatif Idaee Idaeă Idaeum Idaeī Idaeae Idaeă
Accusatif Idaeum Idaeăm Idaeum Idaeōs Idaeās Idaeă
Génitif Idaeī Idaeae Idaeī Idaeōrŭm Idaeārŭm Idaeōrŭm
Datif Idaeō Idaeae Idaeō Idaeīs Idaeīs Idaeīs
Ablatif Idaeō Idaeā Idaeō Idaeīs Idaeīs Idaeīs

Idaeus \Prononciation ?\ masculin

  1. De l’Ida ou Ide.
    • mons Idaeus, l’Ida ou Ide.

Nom propre

Cas Singulier Pluriel
Nominatif Idaeus Idaeī
Vocatif Idaee Idaeī
Accusatif Idaeum Idaeōs
Génitif Idaeī Idaeōrum
Datif Idaeō Idaeīs
Ablatif Idaeō Idaeīs

Idaeus \Prononciation ?\ masculin

  1. Nom d’homme, Idée.

Références