Idaeus
Latin
Étymologie
- Du grec ancien Ἰδαῖος, Idaios.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | Idaeus | Idaeă | Idaeum | Idaeī | Idaeae | Idaeă |
| Vocatif | Idaee | Idaeă | Idaeum | Idaeī | Idaeae | Idaeă |
| Accusatif | Idaeum | Idaeăm | Idaeum | Idaeōs | Idaeās | Idaeă |
| Génitif | Idaeī | Idaeae | Idaeī | Idaeōrŭm | Idaeārŭm | Idaeōrŭm |
| Datif | Idaeō | Idaeae | Idaeō | Idaeīs | Idaeīs | Idaeīs |
| Ablatif | Idaeō | Idaeā | Idaeō | Idaeīs | Idaeīs | Idaeīs |
Idaeus \Prononciation ?\ masculin
Nom propre
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | Idaeus | Idaeī |
| Vocatif | Idaee | Idaeī |
| Accusatif | Idaeum | Idaeōs |
| Génitif | Idaeī | Idaeōrum |
| Datif | Idaeō | Idaeīs |
| Ablatif | Idaeō | Idaeīs |
Idaeus \Prononciation ?\ masculin
- Nom d’homme, Idée.
Références
- « Idaeus », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage
- « Ida », dans Charlton T. Lewis et Charles Short, A Latin Dictionary, Clarendon Press, Oxford, 1879 → consulter cet ouvrage