Jozeb

Étymologie

Du moyen breton Joseph[1], emprunté au latin Joseph.

Prénom

Jozeb \ˈʒoː.zɛp\ masculin

  1. Prénom masculin, correspondant à Joseph.
    • Kelennadur Jozeb Loth, em eus bet tro alies d’her cʼhlevout digantan er gweladennou a rean d’ezan e Pariz eus 1911 da 1920, a oa heman : er Ia kantved kent H. S. e tlee beza an diou yez nes a-walcʼh an eil d’eben, d’an iwerzonegerien ha d’ar vrezonegerien d’en em glevout kuit a jubennourien.  (Meven Mordiern, traduit par Abherve, Eun damskeud eus istor ar Gelted koz, in Notennou diwar-benn ar Gelted Koz, Éditions de Bretagne, Paris, 1944, page 23  lire en ligne)
      L’enseignement de Joseph Loth, que j’ai souvent eu l’occasion d’entendre de lui-même lors des visites que je lui rendais à Paris de 1911 à 1920, était celui-ci : au Ier siècle avant J. C. les deux langues devaient être assez proches, pour que les irlandophones et les brittophones se comprennent sans interprètes.
    • Neb a anavez ur yezh a dalv un den, eme Jozeb de Maistre, hag an hini a anavez div a dalv daou zen.  (L.S., Kudenn ar brezhoneg, in Al Liamm, no 9, juillet-août 1948, page 18)
      Quiconque connaît une langue vaut un homme, dit Joseph de Maistre, et celui qui en connaît deux vaut deux hommes.
    • Ar wercʼhez Vari oa ar vamm, Jozeb ar cʼhalvez an tad.  (Goulcʼhan Kervella, An douar promesaet, in Ya !, no 1043, 3 juin 2025, page 7a)
      La vierge Marie était la mère, Joseph le charpentier le père.

Diminutifs

Variantes

Dérivés

Références

  1. Jehan Lagadeuc, Catholicon, Tréguier, 1499