Severianus
Latin
Étymologie
- Dérivé de Severus, avec le suffixe -ianus.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | Severianus | Severiană | Severianum | Severianī | Severianae | Severiană |
| Vocatif | Severiane | Severiană | Severianum | Severianī | Severianae | Severiană |
| Accusatif | Severianum | Severianăm | Severianum | Severianōs | Severianās | Severiană |
| Génitif | Severianī | Severianae | Severianī | Severianōrŭm | Severianārŭm | Severianōrŭm |
| Datif | Severianō | Severianae | Severianō | Severianīs | Severianīs | Severianīs |
| Ablatif | Severianō | Severianā | Severianō | Severianīs | Severianīs | Severianīs |
Severianus \Prononciation ?\
- De Sévère.
Prénom
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | Severianus | Severianī |
| Vocatif | Severiane | Severianī |
| Accusatif | Severianum | Severianōs |
| Génitif | Severianī | Severianōrum |
| Datif | Severianō | Severianīs |
| Ablatif | Severianō | Severianīs |
Severianus \Prononciation ?\ masculin
Références
- « Severianus », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage