Veig

Étymologie

(Attesté en 1938)[1] Aphérèse de Herveig, diminutif d’Herve.

Prénom

Veig \ˈve.ik\ masculin

  1. Prénom masculin.
    • Ne zeuez ket d' ar skol, Veig Trebern ?  (Youenn Drezen, Skol-Louarn Veig Trebern, in Al Liamm, no 74, mai-juin 1959, page 189)
      Tu ne viens pas à l’école, Veig Trebern ?
    • E traoñ bourk Sant-Riwal, war hent Sant-Kadou edo Veig ar Menez o chom.  (Goulc’han Kervella, Ar bleiz, tener e galon, in Ya !, no 944, 11 juillet 2023, page 6)
      C'est en bas du bourg de Saint-Rivoal, sur la route de Saint-Cadou, que Veig ar Menez habitait.

Références

  1. D. K. Kongar, Nedeleg an hañv, in Gwalarn, no 112-113, mars-avril 1938, page 91

Islandais

Forme de prénom

Veig \Prononciation ?\ masculin

  1. Accusatif de Veigur.