aalto
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Nom commun
Déclinaison
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | aalto | aallot |
| Génitif | aallon | aaltojen |
| Partitif | aaltoa | aaltoja |
| Accusatif | aalto [1] aallon [2] |
aallot |
| Inessif | aallossa | aalloissa |
| Élatif | aallosta | aalloista |
| Illatif | aaltoon | aaltoihin |
| Adessif | aallolla | aalloilla |
| Ablatif | aallolta | aalloilta |
| Allatif | aallolle | aalloille |
| Essif | aaltona | aaltoina |
| Translatif | aalloksi | aalloiksi |
| Abessif | aallotta | aalloitta |
| Instructif | — | aalloin |
| Comitatif | — | aaltoine- [3] |
|
Notes [1] [2] [3]
| ||
| Avec suffixes possessifs |
Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| 1re personne | aaltoni | aaltomme |
| 2e personne | aaltosi | aaltonne |
| 3e personne | aaltonsa | |
aalto \ˈɑːl.to\
Dérivés
- aallokko — houle, vagues
- aallonharja — crête de vague
- aallonmurtaja — jetée, môle
- aallonpituus — longueur d’onde
- aallonpohja — creux de la vague
- aallottaa — onduler
- aallotar — ondine
- aaltohyytelöjäkälä — Lathagrium undulatum
- aaltoileva — houleux, ondoyant, ondulé
- aaltoilla — onduler, ondoyer
- aaltolevy — tôle ondulée
- aaltoliike — mouvement ondulatoire
- aaltomainen — onduleux, ondoyant, ondulatoire
- aaltopahvi — carton ondulé
- aaltosulje — accolade (ponctuation)
Vocabulaire apparenté par le sens
- hyöky — flot, houle
Hyponymes
- laine — onde, vague
- tyrsky
- hyökyaalto — paquet de mer, grosse lame
Forme de nom commun
aalto \ˈɑːlto\
- Accusatif II singulier de aalto.
Références
- Marsa Luukkonen et Kari Viljanen, Suomi Ranksa Suomi sanakirja, Gummerus, 1992, page 9
- (finnois) Kielitoimiston sanakirja (« Dictionnaire de finnois contemporain »), Kotimaisten kielten tutkimuskeskus (Institut des langues de Finlande), 2004. Consulté le 31 août 2025