aamunsarastus

Étymologie

Composé de aamu matin ») et de sarastus lever du jour »).

Nom commun

Déclinaison
Cas Singulier Pluriel
Nominatif aamunsarastus aamunsarastukset
Génitif aamunsarastuksen aamunsarastusten
aamunsarastuksien
Partitif aamunsarastusta aamunsarastuksia
Accusatif aamunsarastus[1]
aamunsarastuksen[2]
aamunsarastukset
Inessif aamunsarastuksessa aamunsarastuksissa
Illatif aamunsarastukseen aamunsarastuksiin
Élatif aamunsarastuksesta aamunsarastuksista
Adessif aamunsarastuksella aamunsarastuksilla
Allatif aamunsarastukselle aamunsarastuksille
Ablatif aamunsarastukselta aamunsarastuksilta
Essif aamunsarastuksena aamunsarastuksina
Translatif aamunsarastukseksi aamunsarastuksiksi
Abessif aamunsarastuksetta aamunsarastuksitta
Instructif aamunsarastuksin
Comitatif aamunsarastuksine-[3]
Notes [1] [2] [3]

[1]

  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive dont le sujet est la 3e personne
    du singulier sans aucun pronom.
  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive passive.
  • Dans toutes les phrases passives à n’importe
    quel mode.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la 2e personne du singulier, ou la
    1e ou 2e personne du pluriel.

[2]

  • Dans les phrases actives positives aux modes
    indicatif, conditionnel ou potentiel.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la 3e personne du singulier ou du
    pluriel.

[3]

  • Un suffixe possessif s’ajoute dans le cas des
    noms communs.
Avec suffixes
possessifs
Singulier Pluriel
1re personne aamunsarastukseni aamunsarastuksemme
2e personne aamunsarastuksesi aamunsarastuksenne
3e personne aamunsarastuksensa

aamunsarastus \ˈɑːmunˌsɑrɑstus\

  1. Aube, aurore.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Synonymes

Forme de nom commun

aamunsarastus \ˈɑːmunˌsɑrɑstus\

  1. Accusatif II singulier de aamunsarastus.