aanblikken
Néerlandais
Étymologie
Verbe
| Présent | Prétérit | |
|---|---|---|
| ik | blik aan | blikte aan |
| jij | blikt aan | |
| hij, zij, het | blikt aan | |
| wij | blikken aan | blikten aan |
| jullie | blikken aan | |
| zij | blikken aan | |
| u | blikt aan | blikte aan |
| Auxiliaire | Participe présent | Participe passé |
| hebben | aanblikkend | aangeblikt |
aanblikken \ˈaːn.blɪ.kə(n)\ intransitif (ergatif)
- Regarder fixement.
Forme de nom commun
| Nombre | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nom | aanblik | aanblikken |
| Diminutif | — | — |
aanblikken \ˈaːn.blɪ.kə(n)\ masculin
- Pluriel de aanblik.
Prononciation
- (Région à préciser) : écouter « aanblikken [Prononciation ?] »
Références
- « aanblikken », dans Union de la langue néerlandaise, Woordenlijst Nederlandse Taal, 2015 → consulter cet ouvrage