aanpappen

Néerlandais

Étymologie

Dérivé par préfixation de pappen.

Verbe

Présent Prétérit
ik pap aan papte aan
jij papt aan
hij, zij, het papt aan
wij pappen aan papten aan
jullie pappen aan
zij pappen aan
u papt aan papte aan
Auxiliaire Participe présent Participe passé
hebben pappen aand aangepapt

aanpappen \Prononciation ?\ intransitif

  1. (Familier) S’aboucher (avec quelqu’un), entreprendre (quelqu’un), faire des avances (à quelqu’un), s’accointer (de quelqu’un).

Taux de reconnaissance

En 2013, ce mot était reconnu par[1] :
  • 97,7 % des Flamands,
  • 96,8 % des Néerlandais.

Prononciation

Références

  1. Marc Brysbaert, Emmanuel Keuleers, Paweł Mandera et Michael Stevens, Woordenkennis van Nederlanders en Vlamingen anno 2013: Resultaten van het Groot Nationaal Onderzoek Taal [≈ Reconnaissance du vocabulaire des Néerlandais et des Flamands 2013 : résultats de la grande enquête nationale sur les langues], Université de Gand, 15 décembre 2013, 1266 pages. → [archive du fichier pdf en ligne]