abiturienteco

Espéranto

Étymologie

Composé de la racine abiturient (« bachelier »), du suffixe -ec- (« qualité ») et de la finale -o (substantif).

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif abiturienteco
\a.bi.tu.ri.en.ˈte.t͡so\
abiturientecoj
\a.bi.tu.ri.en.ˈte.t͡soj\
Accusatif abiturientecon
\a.bi.tu.ri.en.ˈte.t͡son\
abiturientecojn
\a.bi.tu.ri.en.ˈte.t͡sojn\

abiturienteco \a.bi.tu.ri.en.ˈte.t͡so\

  1. Baccalauréat.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Synonymes

  • abiturientekzameno

Prononciation