abogue

Voir aussi : abogué

Espagnol

Forme de verbe

Voir la conjugaison du verbe abogar
Subjonctif Présent que (yo) abogue
que (tú) abogue
que (vos) abogue
que (él/ella/ello/usted) abogue
que (nosotros-as) abogue
que (vosotros-as) abogue
que (os) abogue
(ellos-as/ustedes) abogue
Imparfait (en -ra) que (yo) abogue
que (tú) abogue
que (vos) abogue
que (él/ella/ello/usted) abogue
que (nosotros-as) abogue
que (vosotros-as) abogue
que (os) abogue
(ellos-as/ustedes) abogue
Imparfait (en -se) que (yo) abogue
que (tú) abogue
que (vos) abogue
que (él/ella/ello/usted) abogue
que (nosotros-as) abogue
que (vosotros-as) abogue
que (os) abogue
(ellos-as/ustedes) abogue
Futur que (yo) abogue
que (tú) abogue
que (vos) abogue
que (él/ella/ello/usted) abogue
que (nosotros-as) abogue
que (vosotros-as) abogue
que (os) abogue
(ellos-as/ustedes) abogue
Impératif Présent (tú) abogue
(vos) abogue
(usted) abogue
(nosotros-as) abogue
(vosotros-as) abogue
(os) abogue
(ustedes) abogue

abogue \aˈβo.ɣe\

  1. Première personne du singulier du présent du subjonctif de abogar.
  2. Troisième personne du singulier du présent du subjonctif de abogar.
  3. Troisième personne du singulier de l’impératif de abogar.

Prononciation