absolutorius

Latin

Étymologie

Dérivé de absolutus, avec le suffixe -orius.

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif absolutorius absolutoriă absolutorium absolutoriī absolutoriae absolutoriă
Vocatif absolutorie absolutoriă absolutorium absolutoriī absolutoriae absolutoriă
Accusatif absolutorium absolutoriăm absolutorium absolutoriōs absolutoriās absolutoriă
Génitif absolutoriī absolutoriae absolutoriī absolutoriōrŭm absolutoriārŭm absolutoriōrŭm
Datif absolutoriō absolutoriae absolutoriō absolutoriīs absolutoriīs absolutoriīs
Ablatif absolutoriō absolutoriā absolutoriō absolutoriīs absolutoriīs absolutoriīs

absolutorius \Prononciation ?\

  1. Qui absout, qui acquitte.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Références