acanthinus

Latin

Étymologie

Dérivé de acanthus, avec le suffixe -inus.

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif acanthinus acanthină acanthinum acanthinī acanthinae acanthină
Vocatif acanthine acanthină acanthinum acanthinī acanthinae acanthină
Accusatif acanthinum acanthinăm acanthinum acanthinōs acanthinās acanthină
Génitif acanthinī acanthinae acanthinī acanthinōrŭm acanthinārŭm acanthinōrŭm
Datif acanthinō acanthinae acanthinō acanthinīs acanthinīs acanthinīs
Ablatif acanthinō acanthinā acanthinō acanthinīs acanthinīs acanthinīs

acanthinus \Prononciation ?\

  1. D’acanthe.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Références

  • « acanthinus », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (page 14)
  • « acanthinus », dans Charlton T. Lewis et Charles Short, A Latin Dictionary, Clarendon Press, Oxford, 1879 → consulter cet ouvrage