| Voir la conjugaison du verbe acriminar | ||
|---|---|---|
| Subjonctif | Présent | que (yo) acriminaren |
| que (tú) acriminaren | ||
| que (vos) acriminaren | ||
| que (él/ella/ello/usted) acriminaren | ||
| que (nosotros-as) acriminaren | ||
| que (vosotros-as) acriminaren | ||
| que (os) acriminaren | ||
| (ellos-as/ustedes) acriminaren | ||
| Imparfait (en -ra) | que (yo) acriminaren | |
| que (tú) acriminaren | ||
| que (vos) acriminaren | ||
| que (él/ella/ello/usted) acriminaren | ||
| que (nosotros-as) acriminaren | ||
| que (vosotros-as) acriminaren | ||
| que (os) acriminaren | ||
| (ellos-as/ustedes) acriminaren | ||
| Imparfait (en -se) | que (yo) acriminaren | |
| que (tú) acriminaren | ||
| que (vos) acriminaren | ||
| que (él/ella/ello/usted) acriminaren | ||
| que (nosotros-as) acriminaren | ||
| que (vosotros-as) acriminaren | ||
| que (os) acriminaren | ||
| (ellos-as/ustedes) acriminaren | ||
| Futur | que (yo) acriminaren | |
| que (tú) acriminaren | ||
| que (vos) acriminaren | ||
| que (él/ella/ello/usted) acriminaren | ||
| que (nosotros-as) acriminaren | ||
| que (vosotros-as) acriminaren | ||
| que (os) acriminaren | ||
| (ellos-as/ustedes) acriminaren | ||
acriminaren \a.kɾi.miˈna.ɾen\