| Voir la conjugaison du verbe acriminar |
| Subjonctif |
Présent |
que (yo) acriminasen |
| que (tú) acriminasen |
| que (vos) acriminasen |
| que (él/ella/ello/usted) acriminasen |
| que (nosotros-as) acriminasen |
| que (vosotros-as) acriminasen |
| que (os) acriminasen |
| (ellos-as/ustedes) acriminasen |
| Imparfait (en -ra) |
que (yo) acriminasen |
| que (tú) acriminasen |
| que (vos) acriminasen |
| que (él/ella/ello/usted) acriminasen |
| que (nosotros-as) acriminasen |
| que (vosotros-as) acriminasen |
| que (os) acriminasen |
| (ellos-as/ustedes) acriminasen |
| Imparfait (en -se) |
que (yo) acriminasen |
| que (tú) acriminasen |
| que (vos) acriminasen |
| que (él/ella/ello/usted) acriminasen |
| que (nosotros-as) acriminasen |
| que (vosotros-as) acriminasen |
| que (os) acriminasen |
| (ellos-as/ustedes) acriminasen |
| Futur |
que (yo) acriminasen |
| que (tú) acriminasen |
| que (vos) acriminasen |
| que (él/ella/ello/usted) acriminasen |
| que (nosotros-as) acriminasen |
| que (vosotros-as) acriminasen |
| que (os) acriminasen |
| (ellos-as/ustedes) acriminasen |