actuarius
Latin
Étymologie
- (Adjectif) Dérivé de actus (« action »), avec le suffixe -arius.
- (Nom commun) Substantivation de l’adjectif actuarius.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | actuarius | actuariă | actuarium | actuariī | actuariae | actuariă |
| Vocatif | actuarie | actuariă | actuarium | actuariī | actuariae | actuariă |
| Accusatif | actuarium | actuariăm | actuarium | actuariōs | actuariās | actuariă |
| Génitif | actuariī | actuariae | actuariī | actuariōrŭm | actuariārŭm | actuariōrŭm |
| Datif | actuariō | actuariae | actuariō | actuariīs | actuariīs | actuariīs |
| Ablatif | actuariō | actuariā | actuariō | actuariīs | actuariīs | actuariīs |
actuarius \Prononciation ?\ ; première classe
- Qui se meut facilement.
actuaria navis.
- navire léger.
Dérivés
- actuaria (« navire léger »)
- actuariola (« barque »)
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | actuarĭus | actuariī ou actuarī |
| Vocatif | actuarī | actuariī ou actuarī |
| Accusatif | actuarium | actuariōs |
| Génitif | actuariī ou actuarī |
actuariōrum |
| Datif | actuariō | actuariīs |
| Ablatif | actuariō | actuariīs |
actuarius \Prononciation ?\ masculin 2e déclinaison
Références
- « actuarius », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (page 26)