administratus
Latin
Étymologie
- Déverbal de administro, dérivé de administratum, avec le suffixe -us, -us.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | administratŭs | administratūs |
| Vocatif | administratŭs | administratūs |
| Accusatif | administratum | administratūs |
| Génitif | administratūs | administratuum |
| Datif | administratūi ou administratū |
administratibus |
| Ablatif | administratū | administratibus |
administratus \Prononciation ?\ masculin
- Administration.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Forme de verbe
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | administratus | administrată | administratum | administratī | administratae | administrată |
| Vocatif | administrate | administrată | administratum | administratī | administratae | administrată |
| Accusatif | administratum | administratăm | administratum | administratōs | administratās | administrată |
| Génitif | administratī | administratae | administratī | administratōrŭm | administratārŭm | administratōrŭm |
| Datif | administratō | administratae | administratō | administratīs | administratīs | administratīs |
| Ablatif | administratō | administratā | administratō | administratīs | administratīs | administratīs |
administratus \Prononciation ?\
- Participe passé de administro.
Références
- « administratus », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage